Η ανάπτυξη της καταστροφής

Η ανάπτυξη της καταστροφής

 

 

Στη δεκαετία του 1980 ο ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, συγκρίσιμο μόνο με το σημερινό Ντουμπάι.

Υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ο αρχηγός της αστυνομίας είχε μια Λαμποργκίνι, μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού, ιδιόκτητα ελικόπτερα για ρομαντικές βόλτες και άφθονα ταχύπλοα και γιοτ. Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες του «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν ένας πραγματικός παράδεισος, πριν βέβαια από την ανάπτυξή του.

Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα. Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Άφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα.

Τα σπίτια ήταν καλύβες αχυρένιες, φτιαγμένες με τέτοια δεξιοτεχνία που άντεχαν σε όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ζεστές τον χειμώνα, δροσερές το καλοκαίρι. Δεν υπήρχαν αρρώστιες και οι άνθρωποι πέθαιναν από βαθιά γεράματα. Όλα αυτά πριν από την ανάπτυξη.

Το νησί αυτό έχει εμβαδόν μόλις 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα και οι κάτοικοί του δεν ξεπερνούν τους 10.000. Είναι ανεξάρτητο κράτος αλλά προτεκτοράτο της Αυστραλίας. Γι’ αυτό και δεν έχει στρατό. Την άμυνά του την έχει αναλάβει η Αυστραλία. Έχει μόνο αστυνομία, που διαθέτει 50 υπαλλήλους.

Τι συνέβη και το νησί αυτό έγινε τόσο πλούσιο; Υπήρχε εκεί αμιγής φωσφορίτης, ένα πολύτιμο γεωργικό λίπασμα. Και οι εταιρείες εξόρυξης επένδυσαν.

Το νησί άρχισε να αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και παράλληλα αυτοκτονούσε. Αυτός ο παράδεισος αποψιλώθηκε ολοσχερώς και έγινε ένα σουρωτήρι, ένα νεκρό κέλυφος ακατοίκητο και άγονο.

Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στα παράλια, σε μοντέρνες πολυκατοικίες όπου όλα τα δωμάτια είχαν κλιματισμό. Όλα τα τρόφιμα έρχονταν επεξεργασμένα και κανείς δεν μαγείρευε.

Αποτέλεσμα, οι κάτοικοι να γίνουν υπέρβαροι και διαβητικοί και ο μέσος όρος ζωής πολύ χαμηλός. Και όταν εξαντλήθηκαν τα κοιτάσματα του φωσφορίτη και έμειναν χωρίς εισόδημα, δημιούργησαν ένα ταμείο για να επενδύσουν σε ακίνητα στην Αυστραλία και στη Χαβάη. Και έπαθαν καταστροφή.

Και όπως είχαν μάθει να ζουν παρασιτικά, έκαναν το νησί τους βιομηχανία για ξέπλυμα μαύρου χρήματος 400 τράπεζες είχαν την έδρα τους στο νησί. Δηλαδή μία τράπεζα ανά 25 κατοίκους. Ξεπλύθηκε ό,τι ήταν να ξεπλυθεί και σταμάτησε και αυτή η μπίζνα.

Το 90% του νησιού, εξαιτίας των εξορύξεων, είναι πλέον άγονο και ακατοίκητο. Άρα, παραγωγή μηδέν. Όλα πρέπει να εισαχθούν, ακόμα και το πόσιμο νερό.

Το εξωτερικό χρέος έχει αγγίξει τα 800 εκατομμύρια δολάρια. Και η χώρα, δηλαδή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν, βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Δίπλα σε αυτές τις συμφορές, έρχεται και μια καινούργια: η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει και οι απάνεμες και γραφικές αμμουδιές με τους κοκοφοίνικες βυθίζονται.Και οι ντόπιοι, εκεί που οι παππούδες τους ζούσαν σε έναν παράδεισο, βρίσκονται ναυαγοί σε έναν βράχο στον ίδιο τους τον τόπο.

Έτσι όπως είχε γίνει το νησί, ήταν κατάλληλο μόνο για στρατόπεδο συγκέντρωσης-εξόντωσης. Κάτι σαν τη δική μας Γυάρο. Και αυτό έκανε η κυβέρνηση. Μίσθωσε στην Αυστραλία εκτάσεις της για να γίνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Το Πολεμικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή της Αυστραλίας περιπολούν συνεχώς και οδηγούν τα πλοιάρια των μεταναστών με προορισμό την Αυστραλία κατευθείαν στο Ναούρου, που απέχει 3.000 χιλιόμετρα από την Αυστραλία. Οι μετανάστες, που προέρχονται κυρίως από Αφγανιστάν, Σρι Λάνκα, Ιράκ, Ιράν και Πακιστάν, στοιβάζονται σε σκηνές, σε τόσο άθλιες συνθήκες που η κυβέρνηση της Αυστραλίας απαγόρευσε την πρόσβαση δημοσιογράφων.

Υπάρχουν πληροφορίες για εξεγέρσεις και συμπλοκές, λεηλασίες και πυρπολήσεις δημόσιων κτιρίων. Και αυτό που δημιουργεί θλίψη είναι πως οι ντόπιοι, μελλοντικοί κλιματικοί πρόσφυγες, δέχονται οι ίδιοι να γίνουν δεσμοφύλακες των σημερινών οικονομικών και πολιτικών προσφύγων.

Το Ναούρου είχε προπαγανδιστεί από την αυστραλιανή κυβέρνηση ως υπόδειγμα ανάπτυξης, ως μια χώρα που τα έκανε όλα σωστά και όπως πρέπει, πάντα σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς και τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού.

Δεκάδες προπαγανδιστικές ταινίες γυρίστηκαν και προβλήθηκαν στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου για το πώς ένας πρωτόγονος λαός, εν μιά νυκτί, μετατράπηκε σε ευρωπαϊκό λαό, με κριτήριο την κατανάλωση, που ήταν από τις υψηλότερες του κόσμου.

Μια τέτοια ανάπτυξη δοκιμάστηκε σε όλες τις αποικίες, αλλά χωρίς τις παροχές του Ναούρου.Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αφρική, η οποία πριν γίνει αποικία ευημερούσε και η πείνα εκεί ήταν άγνωστη. Η παραγωγή της ήταν σύμφωνη με τις ανάγκες της.

Με τους αποικιοκράτες η παραγωγή άλλαξε, σύμφωνα με τις ανάγκες των Ευρωπαίων αποικιστών και τα κέρδη τους φυσικά.

Λαοί αναλώσιμοι, χωρίς προοπτική και μέλλον. Η σημερινή μαζική μετανάστευση από την Αφρική στην Ευρώπη έχει τις ρίζες της στην «ανάπτυξη» της αποικιοκρατίας.

Και η Ελλάδα -στον «κόσμο» της- ζητάει επενδύσεις. Σκουριές ίσον Ναούρου. Περιμένετε…

Περικλής Κοροβέσης

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 15.07.2017

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Leave a Comment »

Οι θάλασσές μας δεν είναι μιας χρήσης

Οι θάλασσές μας δεν είναι μιας χρήσης

 

η πλαστική μας κληρονομιά

Η πλαστική μας κληρονομιά

Με ένα τεράστιο ψηφιδωτό από 10.000 πλαστικά ποτήρια του καφέ, η Greenpeace εγκαινιάζει τη νέα της εκστρατεία ενάντια στα πλαστικά μίας χρήσης.

Η εξάρτησή μας από το πλαστικό μίας χρήσης έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και στην Ελλάδα. Καθημερινά στη χώρα μας σερβίρονται κατά μέσο όρο περίπου ένα εκατομμύριο καφέδες σε πλαστικό ποτήρι μίας χρήσης και αυτή η ποσότητα αφορά λιγότερο από το 1% του πλαστικού που καταναλώνεται στην Ελλάδα ετησίως.

Δεδομένης της μαζικής χρήσης των πλαστικών αντικειμένων μιας χρήσης και της ανεπάρκειας των συστημάτων διαχείρισης απορριμμάτων, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι περίπου 4,8 – 12,7 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς. H ποσότητα αυτή είναι ικανή να γεμίσει κάθε μέτρο ακτογραμμής παγκοσμίως με 15 σακούλες super market γεμάτες με πλαστικό σκουπίδι, ενώ αν η κατάσταση δεν αλλάξει, το 2025 η ποσότητα αυτή θα αυξηθεί σε 30!

H Μεσόγειος θάλασσα είναι από τις πλέον ρυπασμένες θάλασσες του πλανήτη με τη μέση πυκνότητα θαλάσσιων σκουπιδιών να είναι 560 τεμάχια/χλμ2, την ώρα που στον βορειοανατολικό Ατλαντικό είναι 220 τεμάχια/χλμ2 και στον υπόλοιπο κόσμο 80 τεμάχια/χλμ2. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτες[1,2] η πυκνότητα των θαλάσσιων σκουπιδιών στον βυθό κυμαίνεται μεταξύ 24 και 1211 τεμαχίων ανά χλμ2. Μια άλλη μελέτη[5] μάλιστα υπολόγισε ότι το νούμερο αυτό στον Σαρωνικό φτάνει στα 3.200 τεμάχια/χλμ2. Σε όλες τις έρευνες τα πλαστικά είναι συντριπτικά το συνηθέστερο είδος σκουπιδιού με ποσοστό που κυμαίνεται μεταξύ 60-90%[3,4].

Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι οι θάλασσές μας πνίγονται από τα πλαστικά. Είναι εμφανές ότι χρειαζόμαστε λύσεις που θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη ρίζα του, ξεκινώντας από τον δραστικό περιορισμό της αλόγιστης παραγωγής και κατανάλωσης πλαστικών αντικειμένων μίας χρήσης. Οι εταιρίες που έχουν κατακλύσει τις ζωές μας με προϊόντα μίας χρήσης και οι πολιτικοί που το έχουν επιτρέψει, είναι βασικοί υπεύθυνοι και πρέπει να λάβουν άμεσα μέτρα, όμως οφείλουμε κι εμείς να απεξαρτηθούμε από τα πλαστικά μίας χρήσης”,δήλωσε ο Άλκης Καφετζής, υπεύθυνος εκστρατείας της Greenpeace για την θαλάσσια ρύπανση.

Σχόλιο του γράφοντα

Στον τόπο μας ο καθένας από εμάς μπορεί να συμβάλει με τον τρόπο του στην μείωση της χρήσης αυτών των πλαστικών συσκευασιών δίνοντας το παράδειγμα και στους άλλους. Για τον Δήμο Θάσου είναι μια πρόκληση, να πρωτοπορήσει παίρνοντας δυναμική θέση στην προώθηση μιας τέτοιας πολιτικής, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς. Στο νησί μας τα πλαστικά απορρίμματα δεν υποβαθμίζουν μόνο την θάλασσα, είναι πυροδοτικός μηχανισμός και διαρκής κίνδυνος για τα δάση μας που τόσο ευάλωτα είναι στις πυρκαγιές.

Αναφορές

[1]Benthic marine litter in four Gulfs in Greece, Eastern Mediterranean; abundance, composition and source identification. 2008. Estuarine, Coastal and Shelf Science.

[2]Α comparative study of marine litter on the seafloor of coastal areas in the Eastern Mediterranean. 2014. Marine Pollution Bulletin.

[3]Marine litter on the floor of deep submarine canyons of the Northwestern Mediterranean Sea: the role of hydrodynamic processes. 2015. Progress in Oceanography; Plastic accumulation in the Mediterranean Sea. 2015. PlosOne; The pollution of the Marine Environment by Plastic Debris: a review. 2002. Marine Pollution Bulletin.

[4] Plastics in the Marine Environment. 2016. Eunomia. Research & Consulting Ltd.

[5]The degradation potential of PET bottles in the marine environment: An ATR-FTIR based approach. 2015. Nature.com.

Πηγή http://www.greenpeace.org/greece/el/news/118508/118517/2017/oi-thalasses-mas-den-einai-mias-xrhshs/

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Leave a Comment »

Αποχαιρετισμός στον Κυριάκο Δοματζόγλου

Ο Κυριάκος έφυγε…

Κυριάκος Δοματζόγλου

Κυριάκος Δοματζόγλου

Πολυαγαπημένος δάσκαλος με άρτια εκπαιδευτική και επιστημονική κατάρτιση έφερε την Φυσική κοντά στους μαθητές του κάνοντάς τους να την αγαπήσουν. Τα τελευταία χρόνια της εκπαιδευτικής του διαδρομής διετέλεσε Σχολικός Σύμβουλος των φυσικών.

Ακούραστος αγωνιστής, αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην υπεράσπιση των οικολογικών αξιών που συνδέονται με τα θεμελιακά δικαιώματα της ελεύθερης πρόσβασης του ανθρώπου στο καθαρό νερό, τον αέρα και τη γη του. Τον όπλιζε με μοναδική δύναμη και πάθος το δίκαιο του αγώνα, για την αειφόρα διαχείριση των φυσικών πόρων του πλανήτη μας, κόντρα στην κερδοσκοπική καταλήστευση του φυσικού πλούτου από περιβαλλοντοκτόνα συμφέροντα. Στη διάρκεια του πυκνού σε δράση και αγώνες βίου του, συμμετείχε σε εκατοντάδες συνέδρια και ημερίδες οικολογικού περιεχομένου και εκπόνησε πλήθος μελετών και εισηγήσεων με ανάλογη θεματολογία. Θεμελιωτής της Οικολογικής Κίνησης Δράμας, από τις πιο δραστήριες Κινήσεις στη χώρα μας, ματαίωσε επανειλημμένες απόπειρες εξόρυξης των κοιτασμάτων λιγνίτη στη λεκάνη της Δράμας. Πρωτεργάτης στη δικτύωση των οικολογικών οργανώσεων ανά την Ελλάδα έβαλε τις βάσεις συνεργασίας και με εκτός συνόρων οργανώσεις των όμορων βαλκανικών χωρών, με στόχο τον συντονισμό τους στην προσπάθεια αντιμετώπισης των κοινών περιβαλλοντικών προβλημάτων που δεν γνωρίζουν σύνορα. Σε αυτά τα πλαίσια διεθνοποίησης των οικολογικών ζητημάτων ηγήθηκε στους αγώνες για την ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων του Νέστου και του Έβρου και της προστασίας των οικοσυστημάτων τους καθώς και στην προβολή του θαυμάσιου ορεινού όγκου της Ροδόπης. Καθοριστική στάθηκε επίσης η συμβολή του στους αγώνες για το κλείσιμο του πυρηνικού σταθμού στο Κοζλοντούι, της ωρολογιακής βόμβας των Βαλκανίων καθώς και στη αποτροπή της κατασκευής πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού της Τουρκίας.

Λάτρης του νησιού μας και της φυσικής του ομορφιάς, το επισκεπτόταν ανελλιπώς κάθε χρόνο με την σύντροφό του Νίκη, που του συμπαραστάθηκε με αφοσίωση σε όλη του τη ζωή, τα παιδιά και τα εγγόνια τους αργότερα. Συνετέλεσε ως ένας «ηθικός αυτουργός» στην ίδρυση της Περιβαλλοντικής Κίνησης Θάσου με πλούσιο έργο στην προστασία και την προβολή του φυσικού μας περιβάλλοντος.

Απόδοση τιμής στο πρόσωπό του και αναγνώριση του σπουδαίου του έργου ήταν η πρόσφατη ονοματοθεσία του νεοκλασικού κτιρίου της Οικολογικής Κίνησης Δράμας με το όνομά του «Κυριάκος Δοματζόγλου».

Κυριάκο δεν θα σε αφήσουμε στιγμή από κοντά μας. Θα ζεις μέσα μας, στην ψυχή και στο μυαλό μας. Θα κρατάμε πάντα επίκαιρο και ζωντανό το όραμα σου. Ακολουθούμε τα πατήματά σου χρησιμοποιώντας τα εργαλεία από την πολύτιμη παρακαταθήκη που μας έχεις αφήσει. Για να επιτρέψουμε στον πλανήτη μας να μας ταξιδεύει με ασφάλεια στο γοητευτικό ταξίδι της ζωής…

Είμαστε σίγουροι πως η «κυρά Γη» που τόσο αγάπησες θα φροντίσει για σένα την πιο ζεστή αγκαλιά της για να αναπαυτείς…

Θάσος 18 – 04 – 2016 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΑΣΟΥ

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Leave a Comment »

Δημοτικό Συμβούλιο, υπόθεση λατομείο σχιστολίθου

Δημοτικό Συμβούλιο 7.12.2015, υπόθεση λατομείο σχιστόλιθου

Μαλιαρός

Στην συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου Θάσου της 7ης Δεκεμβρίου 2015, συζητήθηκε, προ ημερησίας διατάξεως, το θέμα της αδειοδότησης του λατομείου σχιστολίθου στις Μαριές. Το θέμα ανακίνησε ο ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση» Νίκος Χρυσάφης. Κατά την διάρκεια της συνεδρίασης προέκυψαν αντεγκλήσεις και φραστικά επεισόδια, με κύριο πρωταγωνιστή τον δημοτικό σύμβουλο της διοικούσας παράταξης, Σωτήρη Μαλιαρό.

Περισσότερες λεπτομέρειες στο βίντεο

Αναρτήθηκε στις Άρθρα, Απειλές. Leave a Comment »

ΠΟΛΙΟΡΚΩΝΤΑΣ ΤΟ ΥΨΑΡΙΟ ΜΕ ΛΑΤΟΜΕΙΑ

ΠΟΛΙΟΡΚΩΝΤΑΣ ΤΟ ΥΨΑΡΙΟ ΜΕ… ΛΑΤΟΜΕΙΑ

Του Γ. Μπλιώνη, Δρ. Βιολογίας/Οικολογίας

Η πρόσφατη θετική γνωμάτευση παραχώρησης έκτασης 36 στρεμμάτων για ερευνητικές εργασίες λατομείων σχιστόλιθου στη θέση «Φεγγάρι», από την αρμόδια επιτροπή του δήμου Θάσου, ξεσήκωσε ήδη θύελλα αντιδράσεων. Η πρόταση αυτή, η οποία υποβλήθηκε ξανά το 2012 και δέχτηκε απορριπτική απόφαση του τοπικού συμβουλίου του Δ.Δ. Μαριών και εν συνεχεία και του περιφερειακού συμβουλίου της Περιφέρειας ΑΜ&Θ, χωροθετείται σε μια κομβική και συμβολική περιοχή της ορεινής Θάσου: πάνω στο δρόμο που οδηγεί στο καταφύγιο του ορειβατικού συλλόγου και στην κορυφή του Υψάριου, που αποτελεί τόπο επίσκεψης ολοένα και περισσότερων τουριστών για την εξαιρετική ομορφιά του και τα σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας.

Στον πυρήνα της περιοχής ΝATURA 2000

Η θέση Φεγγάρι βρίσκεται στον πυρήνα της προστατευόμενης περιοχής (Ζώνη Ειδικής Προστασίας) του Ευρωπαϊκού Δικτύου Natura 2000 «Θάσος, Όρος Υψάριο και παράκτια ζώνη, νήσοι Κοίνυρα και Ξηρονήσι» (GR1150012).

Η ανακήρυξη αυτής της περιοχής ως προστατευόμενης είχε να κάνει και με την ανακάλυψη σημαντικού αριθμού σπάνιων αρπακτικών πουλιών εδώ, όπως ο Χρυσαετός και το Χρυσογέρακο.

Άλλο στοιχείο οικολογικής αξίας αυτής της ορεινής μεριάς της Θάσου αποτελούν τα δάση Μαύρης Πεύκης, τα οποία απαντούν πάνω από τα 600 μέτρα υψόμετρο και θεωρούνται σπάνια για νησιωτικό περιβάλλον. Αυτά έχουν χαρακτηριστεί «οικότοπος προτεραιότητας», σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία για τους Οικοτόπους (92/43). Αυτό το καθεστώς προστασίας δικαιολογείται από το γεγονός της δύσκολης αναγέννησης μετά από φωτιά, σε αντίθεση με τα δάση Τραχείας Πεύκης που απαντούν σε χαμηλότερα υψόμετρα στο νησί. Και η φωτιά δυστυχώς κατέστρεψε μεγάλες εκτάσεις Μαύρης Πεύκης κατά τη δεκαετία του 1980 στη Θάσο, για την αποκατάσταση των οποίων το Δασαρχείο κατέβαλλε μεγάλες προσπάθειες. Κάποια από αυτές τις πυρκαγιές είχε προέλθει και από λατομείο!

Περί της προστασίας της περιβαλλοντικής και πολιτιστικής κληρονομιάς

Αποτελεί μεγάλη παρηγοριά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί αξιόλογες πρωτοβουλίες περιβαλλοντικής επαγρύπνησης, ευαισθητοποίησης και προστασίας από συλλόγους και φορείς πολιτών της Θάσου. Έχουν γίνει ευρύτερα γνωστές οι κινητοποιήσεις ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών και Ραντάρ στο Υψάριο. Αυτό σημαίνει ότι έχει γίνει συνείδηση σε μεγάλο μέρος των κατοίκων η μεγάλη σημασία του υγιούς φυσικού περιβάλλοντος όχι μόνο στις οικονομικές τους δραστηριότητες, αλλά και σε άλλες πτυχές της ευημερίας τους.

Κάτι τέτοιο φαίνεται όμως να μην το συμμερίζεται η δημοτική αρχή του νησιού. Μήπως άλλωστε και η περίπτωση του Μεταλλευτικού Μνημείου «Παλατάκι – Μεταλλεία – Γούβες», δεν αποτελεί αντίστοιχη περίπτωση, στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς;

Η τοποθεσία Φεγγάρι, στις Μαριές της Θάσου

Αναρτήθηκε στις Άρθρα, Απειλές. Ετικέτες: , . 1 Comment »

Ψαρεύοντας δίκαια.

Ψαρεύοντας δίκαια. Τι σημαίνει αυτό;

Δίκαιη αλιεία σημαίνει να παίρνεις από τη θάλασσα μόνο αυτό που χρειάζεσαι και τίποτα περισσότερο. Σημαίνει να θεωρείς ότι η θάλασσα ανήκει σε όλους και δεν είναι πηγή πλουτισμού των λίγων. Εκατοντάδες χιλιάδες παράκτιοι ψαράδες χαμηλής έντασης κάνουν ακριβώς αυτό, χρησιμοποιώντας εργαλεία, τα οποία έχουν τις ελάχιστες δυνατές επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή. Έτσι μπορούν και ζουν με αξιοπρέπεια, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.

Όμως αυτοί οι ψαράδες κατατροπώνονται από «πλοία-τέρατα», δηλαδή γιγαντιαία, βιομηχανικά αλιευτικά που εξαντλούν και καταστρέφουν τη θαλάσσια ζωή. Αυτό δεν είναι δίκαιο για τους παράκτιους ψαράδες, για τις θάλασσες και τους ωκεανούς, αλλά και για εμάς τους ίδιους.

Τα πλοία τέρατα ψαράδικα και η σύγκρισή τους σε σχέση με τα παραδοσιακά αλιευτικά.

Η δίκαιη ψαριά.

πηγή greenpeace

Αναρτήθηκε στις Άρθρα, Απειλές. Leave a Comment »

ΝΤΑΜΠΕΛΟ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ

ΝΤΑΜΠΕΛΟΙΣΤΟΡΙΕΣ

Προέκυψε και συνεχίζει να υφίσταται ένα πρόβλημα στη Θάσο που ταλαιπωρεί και οδηγεί σε αγανάκτηση πολλούς επαγγελματίες της Θάσου. Είναι το πρόβλημα των πινακίδων στον περιμετρικό δρόμο της Θάσου. Η κλίμακα του προβλήματος είναι μικρότερη από αυτή που δημιούργησε το πρόβλημα και ξεκίνησε από την Αττική. Πριν κάποια χρόνια όλοι οι δρόμοι της Αττικής ήταν γεμάτοι από γιγαντιαίες πινακίδες εκατέρωθεν των δρόμων που διαφήμιζαν κάθε είδους πραμάτεια. Ψυγεία, τηλεοράσεις, οικόπεδα με φως νερό τηλέφωνο κοκ, Οι νεοέλληνες οδηγοί εθισμένοι σε κάθε τρόπο διαφήμισης και πρόθυμοι να εμπλουτίσουν το καταναλωτικό λεξιλόγιό τους προκαλούσαν τρακαρίσματα που επιβάρυναν τις ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες απαίτησαν από το υπουργείο λύση στο πρόβλημα. Επειδή στα υπουργεία κατοικούν κάποιοι που δεν φημίζονται για την φιλοκαλία τους και δεν πρόκειται για εστέτ του είδους, και επειδή όταν πρόκειται για χρηματικά πρόστιμα είναι πολύ χουβαρντάδες, και επειδή όταν πονάει το χέρι κόβουν κεφάλι, θέσπισαν κάποια πρόστιμα με πολλά μηδενικά. Αυτά τα πρόστιμα βρήκαν μπροστά τους οι επαγγελματίες της Θάσου που τόλμησαν να τοποθετήσουν κάποια ταμπέλα στον δρόμο που να διαφημίζει την πραμάτεια τους .Η κατάσταση βέβαια πήρε ανεξέλεγκτη πορεία με πλήθος πινακίδων να κοσμούν τον δρόμο. Κάποιες φροντισμένες από γραφίστα άλλες γραμμένες με το χέρι, μικρές, μεγάλες, ανάλογα με την μεγαλοσύνη του καθενός και το γούστο του και τις γνώσεις της ελληνικής γλώσσας αλλά με ένα κοινό γνώρισμα. Την ανομοιομορφία τους. Μια τρανταχτή απόδειξη στον επισκέπτη του νησιού ότι το κυρίαρχο στοιχείο του πληθυσμού εδώ είναι η ατομικότητα. Άσπρο εσύ μαύρο εγώ. Στο παιχνίδι του χάους εκτός από τους δωματιούχους με τα room to let μπήκαν και θεσμικοί τύποι. Έτσι η πινακίδα Kazavitia (sic, η λατινική μεταφορά μας μάρανε) και πολλές άλλες αποπροσανατολίζουν τον επισκέπτη για να μη μας διαφεύγει η εξοργιστική εναλλαγή του Λιμένας – Θάσος, σα να έχουν βαλθεί κάποιοι νεοϊμπεριαλιστές, απευθείας απόγονοι του Θεαγένη, να καπελώσουν το όνομα του νησιού και να μας μπερδέψουν τελείως. Αμήχανοι οι τουρίστες ρωτούν απεγνωσμένα πού τέλος πάντων είναι αυτό το λιμάνι της Θάσου και που είναι αυτό του Λιμένα… Ανάμεσα στα διάφορα είδη τουρισμού (περιηγητικος, ιαματικός) έχουν την πρωτοτυπία να εφεύρουν και τον παραπλανητικό τουρισμό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »